Jy sê wat jy wil, hoe jy wil en dan breek jy my kokkon
En die skoenlapper word te vroeg gebore
En hy sterf uit.
En jy lag nog ‘n keer, en sê dat ek die nar is,
Maar woorde verskeur mekaar,
En passop vir sterk woorde,
Want wat jy nou sê
Kan nie doodgevee word nie,
Al vra jy dat dit doodgevee moet word.
Dis ons wêreld die
Dis ons harte die
Dis ons siele die
Gee my nog ‘n twintig randjie,
Maar slaap eers.
Dan gee jy dit vir my.
©