Stanley Cierenberg

Die hairdresser en die Straatlig

stanley cierenberg — Sat, 03 Dec 2011 07:15:57 +0000

“JY bly aan die gatkant van die wêreld” sê ‘n vrou vir my.

“Dis lekker.” sê ek

“Maar hier is niks” sê die vrou

“Die gatkant is hier” sê ek.

Die vrou lyk verward. So asof dit lyk of sy in die skool is en nie die antwoord op ‘n eenvoudige vraag kan kry nie.

“Het jy skool gegaan?” vra ek

“Ja, net stadard agt gemaak?” sê sy

“Was dit moeilik?” vra ek

“Nee, die geld het opgeraak, toe kon ek nie verder skoolgaan nie.” en die vrou lyk of sy gaan huil

“Die bevalling, bedoel ek. Hoe lank was jy dan in kraam. Tot matriek toe?” en nou lyk dit of die vrou die honderd meter hekkies gaan hardloop sonder om eers te wag vir op-jou-merke-gereed-weg nie.
Gewoonlik is dit mos verwagtende meisies wat in standard agt uit die skool gaan. Gewoonlik met die verskoning dat hulle hairdressing of ‘n nailkursus wil gaan loop.

Toe die vrou so wegstap, sien ek dat sy lanklaas by ‘n haarsalon was. Lyk of sy ‘n tweedenhandse, outydse, oopgesig valhelm ophet. Dalk moet ek vir haar sê sy moet dalk iets doen.

“Verskoon my, Mevrou, ek kan jou help. Jy moet iets doen.” roep ek agter die vrou aan

“Dankie, maar ek leer nou oor die pos en vir ekstra geld bak ek melktert”.

Toe weet ek die vrou bly nou aan die verkeerde gatkant van die wêreld.

Dalk bly ek aan die begin van die reënboog se kant, van die wêreld en nie die gatkant nie. Mens sal nooit weet nie.

Ek sien die vrou stap tot by ‘n man wat lyk of hy in ‘n tweedehandse winkel hoort. “n Groot jammerte kom lê in my, want die man lyk soos ‘n stukkende straatlig. Veronderstel om helder te skyn, maar niks nie.

Hy start sy bakkie en daar sing Elton John Candle in the Wind.

Nou weet ek dalk elke pot seker maar ‘n deksel het. Al is die deksel tweedehands, al is die deksel ‘n valhelm-haarstyl, al is die deksel ‘n stukkende straatlamp, al probeer die deksel melktert bak om deur matriek te kom oor die pos en al is die deksel skeef. Pot gaan hy kry. Gatkant of te nie.a

Die Berrys

stanley cierenberg — Mon, 28 Nov 2011 08:39:45 +0000

Mens kry baie vreemde soorte mense. As jy net om jou kyk, sal jy sien sommige mense praat snaaks, vat aan die punte van hulle neuse, krap oneindig aan hulle ore en sommige mense (veral vroue met lang hare) draai hulle hare so om die wysvinger, oor en oor en oor , totdat daardie stuk hare so gekoek is dat die beste haarkpaster in trane sal uitbars en die pyn in daardie vrou se opblaas-swembad-blou-oë gaan lê om nooit weer weg te gaan nie.

So woon die Berry gesin in ‘n baie mooi, welige woonbuurt. Naweke stroom die karre en mense daarheen, maar hulle sit nooit in die tuin en kuier nie. Altyd weggesteek agter toe gordyne. Sulke Arabian lappe wat hang.

“Wat gaan hier aan?” sê ek eendag vir Patsy by die Algemene Handelaar.

“Jong, bly maar liewer weg as jy weet wat goed is vir jou.” en sy staan met die engelse komkommer en point na my. Haar bril hang laag op haar neus en sy loer oor die kant van die brilletjie.

“Hoe bedoel jy?” sê ek vir Patsy

“Jy sal maar moet gaan kyk. Maar dis nie op my gewete nie. Jy enter on own risk.”

“Maar wat kan so vreeslik wees? Is dit die meubels? Is dit die ornamente? Is dit die Arabian lappe wat ek deur die venster sien?” wil ek weet.

“My lips are sealed” en sy druk daardie komkommer in my hande.

Vir eers wil ek opgewonde raak.

“Everreddy” is die eerste woord wat in my mond kom lê.

“Nee, ons het net Duracell….die een met die goue kop” en Patsy loer weer.

Daardie middag laat is my nuuskierigheid so groot, ek sukkel om my broek vas te kry en ek gaan klop aan die Berrys se deur.

‘n Man wat soos ‘n Karoo-Ysterklip lyk maak die deur oop. Smile breed en ek kan sien die tande is iewers gekoop, teen ‘n bargain.

Agter hom staan ‘n vrou, die lyk of ‘n kraai in ‘n vinknes gaan probeer kruip het. Dis ‘n hartseer prentjie.

“Kom in”

“Ek glo nie daaraan nie” sê ek.

“Nee, man, kom drink koffie” en Kraai smile.

“Daardie kat lyk honger” sê ek vir Kraai.

“Dis ‘n opgestopte kat. Al jare dood” en Kraai streel die ding met die albaster oë se kop

Ek weet dat ek nie in hierdie plek moet sit of kuier nie. Hier dans winkelpoppe kaal en lewendig rond. Ek wil net my sak vat en loop toe ek die groot oranje muur sien.

Ek sit my donkerbril op, want ek dog eers die son kom vir die tweede keer vandag op.

“Dis ‘n mooi oranje” sê Kraai.

Karoo ysterklip het nog niks gesê nie.

“Dis spesiaal gemeng vir daardie muur” gaan Kraai voort

“Dit kan ek sien, ja.”

“By the way, my naam is Blue” en die vrou steek ‘n patetiese hand uit wat lyk of dit gedurende begrafnisse gebruik word.

“Daardie oranje is baie special” sê Karoo-Ysterklip.

“Dis nogal skerp” sê ek

“Dis baie special” – Karoo-Ysterklip.

“Hulle het ons besteel….Bleddie skelms” – weer Karoo-Ysterklip.

“Ag, Rob, stadig. Ons het kuiermense” en Blue raak waterrig.

Net daar besef ek wat aangaan en ek hardloop by die gesteelde oranje muur verby, die deur uit, pad af tot by Patsy.

Sy staan weer met ‘n komkommer in die hand….

“ROBBERY EN BLUEBERRY” huil ek….

“Ek het jou gesê.

Die gezoem van die bye

stanley cierenberg — Sun, 27 Nov 2011 18:04:21 +0000

Die Vrydag ry ek ‘n baie klein dorpie binne. Ek soek nog vir ‘n teerpad maar al wat ek sien is net grond en klippie.
Alles is droog. Die pad, die plante, die damme en die mense ook.

Ek stop langs ‘n man wat ‘n enkelbad matras dra.

“Ekskuus, maar waar is ek?” sê ek vir die man

“Jy is by die see” sê die man. “Kan ek vir jou ‘n liedjie sing?” vra hy

“Nee wat, dankie, ek sing ook, maar hoekom dra jy ‘n matras?”

“Vir as ek moeg word, Meneer, dan kan ek lê”

Ek weet nie of ek moet bewe oor die ‘meneer’ of oor die matras nie.

So sit ek toe maar my donkerbril op en ry verder, maar Matras pla my.

“Watse liedjie wou hy sing? Dalk het hy potensiaal en kan die backing vocal doen in ‘n kwaito band.” dink ek

So ry ek verder die pad af, met geen teken van ‘n boekwinkel, bloemiste of koffiewinkel nie.

So links voor in die pad sien ek ‘n opskrif teen ‘n muur “Restaurant – Akkomodasie” en ek wonder of die plek akkomodasie vir restaurante gee of kos vir blyplekke. Geen mens sal weet nie.

Ek sit die radio aan, net om my aandag af te trek van die nagmerrie wat hier voor my sit. Des en Dawn sing die ou liedjie van die Gezoem van die bye. Wanneer laas het ‘n by my gesteek, wonder ek? Dis soos ‘n stage produktion waarna ek kyk.

“Kry mens werklik sulke mense, of kom hulle net op ‘n verhoog voor?” vra ek.

“Nee, ons lyk maar so hier. Ons is mos aan die gatkant van die wêreld” sê ‘n vrou.
Ek skrik my simpel.

“Gatkant het ek al baie gesien, Mevrou, maar hierdie soort gat het ek nog nooit in my lewe gesien nie” sê ek

Die vrou glimlag vreemd. Dalk was haar tande op ‘n uitverkoping of by ‘n Red Hanger Sale. Geen mens sal weet nie. Of dalk is sy gestraf met ‘n paar ekstra tande. Dalk is dit maar die gatkant se “Plastic surgery”……Geen mens sal ooit weet nie.

Haar oë sit soos twee, groot, blou oplaas swembadjie in haar kop. Blou en waterig.

“Is jy bly om my te sien?” vra sy

“Nee, maar ek soek ‘n koppie koffie en ‘n winkel waar ek ‘n Sarie kan koop”

“Koffie kan jy kry, maar hier is nie ‘n Sarie nie” sê die vrou en dit lyk weer of die sembadjie wil oorloop.
“Hoekom wil jy huil?” vra ek

“Ek het nog nooit so mooi mens soos jy gesien nie” sê die vrou

Vir die eerste keer in my lewe laat ek ‘n vrou se oë traan. Dit voel vreemd.

“Moenie huil nie, fokus net.” sê ek

Toe ek so in die hartseer erfie rondkyk, sien ek ‘n ou skoppelmaai wat uit ‘n buiteband gemaak is in die wind wieg. Heen en weer. Heen en weer.

Toe weet ek hoekom haar oë so traan en ek luister maar weer na Die Gezoem van die bye.

wie sal by my staan

stanley cierenberg — Thu, 27 Oct 2011 06:53:22 +0000

As ek bewe, wie sal by my staan, as ek huil, wie sal by my staan?.
As ek in die nag wakker word, wie gaan my vashou?
Ek sit dan maar musiek aan en luister tot dagbreek na iets moois

kos

stanley cierenberg — Thu, 27 Oct 2011 06:52:38 +0000

twee uur vanoggend toe hoor ek ‘n geskarrel op my kamer so plafon. ek dog eers dis ‘n kinderkrans kamp, maar toe ek weer kyk sien ek Nandos sit in die een hoek en huil. KFC sit reg in die middel van die dak en drup, regs van Nandos hang Chicken Licken aan ‘n sening en reg bokant my kop fladder ‘n Spur lampskerm heen en weer. met soveel kos sal mens nooit die poorte sien nie, en toe raak ek maar aan die slaap.

horison

stanley cierenberg — Thu, 27 Oct 2011 06:51:49 +0000

Al wat ek vandag soek, is my eie horison….

voete

stanley cierenberg — Wed, 19 Oct 2011 08:06:03 +0000

My Ouma het eenkeer gese ek gaan nog stemme hoor. en sowaar, die dag in die Teekamer hoor ek voete met mekaar praat. Hulle praat oorsese tale met mekaar, g’n mens verstaan nie. Dis ‘n aardigheid. Toe, een Woensdag, slaan daar ‘n bliksemstraal en ‘n harde donderdslag en die stemme word stil. Toe soek iemand witvoetjie, die ander een sit sy beste voetjie voor en die skape kry vrotpootjie. ek moes meer na my ouma gesluister het

wegkruip

stanley cierenberg — Tue, 11 Oct 2011 09:26:57 +0000

ek het al so baie weggekuip, en daar is nie meer wegkruipplek nie.
Ek het so baie gehardloop sodat daar nie meer paai is nie
ek het so baie gepraat dat daar nie meer woorde is nie

nothing

stanley cierenberg — Tue, 11 Oct 2011 07:11:00 +0000

I am the moon, I am the sun, I am the seabreeze, I am the mist, I am the wind, but now I am nothing….take me home……take me home……..take me home…….take me home…..

bloei

stanley cierenberg — Mon, 10 Oct 2011 09:14:42 +0000

vandag bloei ek myself bleek

suurlemoen book

stanley cierenberg — Mon, 03 Oct 2011 10:15:38 +0000

so sit ek vandag onder die mooiste suurlemoen boom. Met die mooiste bloeisels wat soos tienerpuisies oral uitkom. te mooi.

ek sit met ‘n leserskringboek en lees van Walraad Woltemade en Klara Majola, toe daar ‘n bloeisel, kaplaks, op my boek val.

“wat maak jy” vra die bloeisel

‘ek lees’ se ek

“wat lees jy?’ vra bloeisel

“van klara majola” se ek.

En daar, op bl 18 van die boek, verander die bloeisel in die mooiste, geelste volmaakte suurlemoen…..

“Wat is jou naam?” vra ek

“Pa” se hy

En toe het daardie suurlemoen die wonderlikste lemonnade geword……stroop van lemonade

handdoek

stanley cierenberg — Wed, 28 Sep 2011 15:05:04 +0000

ek draai die handdoek styf om my koue lyf vas

maar toe ek weer kyk, was die handdoek net as.

nuut/oud

stanley cierenberg — Wed, 28 Sep 2011 12:07:24 +0000

toe kom daar nuwe trane uit my oe wat ou seer uitgrou

tracy chapman

stanley cierenberg — Wed, 28 Sep 2011 05:34:33 +0000

all that you have is your soul….dis wat tracy chapman sing….en ek stem geheel saam.

all that you have is your soul….all that you have is your soul

kunstenaars/kunssinnig

stanley cierenberg — Tue, 27 Sep 2011 12:21:39 +0000

waar gaan ek ‘n vriendekring kry wat kunssinnig is? wat gaan verstaan hoe ek voel, hoe ek dink en hoe ek leef?

my desperate soeke na iemand (my person) raak uitgeput

wat skryf mens?

stanley cierenberg — Tue, 27 Sep 2011 05:16:44 +0000

dis min dat ek nie werklik weet wat om te se nie. Ek voel lost. Geen vriende, geen familie. me, myself and I. hoe is dit moontlik dat ek so deur die lewe kan stap?
dan vra ek myself af?….hoekom kry ek nie vriende nie? hoekom wil mense net om my wees om ‘in’ te wees….? wanneer kry ek daardie special friend…..my person? wanneer?

selfmoord-dink

stanley cierenberg — Mon, 26 Sep 2011 06:50:00 +0000

is dit werklik normaal om elke dag aan selfmoord te dink?….al is dit net vir 2 sekondes.
hoe gaan ek verstaan wat aangaan?

iemand/iets

stanley cierenberg — Sat, 17 Sep 2011 06:54:24 +0000

ek wil so graag iets wees…iemand wees. ‘n naam wees.

salma

stanley cierenberg — Tue, 26 Jul 2011 07:44:14 +0000

thank you. you make me feel better. you were the sunbean of sun thourgh my window this morning….please please stay intouch

seer

stanley cierenberg — Tue, 26 Jul 2011 07:43:26 +0000

vanoggend word ek wakker met die seer wat klop in my lyf. Nie net seer soos in seer in my hart of siel nie, maar die lyfseer wat in my buik sit, in my mond sit, in my kop sit. watter pil gaan daarvoor help. die vergeet het teruggekom en in my kom le. die weggaan klop meer en meer aan my. (in my). die seer van ry op ‘n ‘sinkplaatpad.” en sowaar, daar sluk ek die 2 bitter pille…..en nou luister en na ‘n lapop, met ‘n semelhoof, sonder gees, ‘n pop wat net weggegooi word.